Het laatste artikel van vandaag is geschreven door KLASseposts eigen Yashwanti. Een artikel over de burgeroorlog in Noord-Ierland tussen de katholieken en de protestanten, maar ook over de hoop die de nieuwe generatie biedt om vriendschappen te sluiten in plaats van met elkaar in strijd te zijn.
Al meer dan 55 jaar woedt er een bloedige burgeroorlog in Noord-Ierland die meer dan 3500 levens heeft gekost in binnen- en buitenland. De katholieke Ieren, de nationalists, streven naar de Ierse eenwording van het eiland, terwijl de protestantse inwoners van Noord-Ierland, de loyalist en unionists, onder Brits gezag willen blijven. Sinds 1968 zijn deze twee kampen verwikkeld in een strijd om land, geloof, etniciteit en politieke stem, die ook wel wordt aangeduid als de Troubles. De IRA (het Ierse Republikeinse Leger), een paramilitaire organisatie die geweld gebruikt om haar doelen na te streven, is misschien wel de bekendste actor in deze heftige oorlog en heeft ook in Nederland aanslagen gepleegd.
Ondanks dat er in 1998 een grote stap richting vrede is ondernomen, namelijk het tekenen van het Goede Vrijdagakkoord, lopen vandaag de dag de spanningen nog steeds hoog op. Zo wonen er in het Noord-Ierse Belfast de katholieken en protestanten in dezelfde stad, maar moeten ze door kilometerslange en metershoge muren apart worden gehouden, om meer slachtoffers te voorkomen. De haat jegens de ander zit daar zo diep, dat men zelfs de wijk niet meer uit mag om erger te voorkomen.
Peace walls
Deze muren zijn her en der in Belfast gebouwd waar katholieken en protestanten vrijwel naast elkaar wonen. Ironisch genoeg worden deze muren ‘peace walls’ genoemd die rijkelijk versierd zijn met activistische afbeeldingen en teksten. Pas toen ik in Belfast zelf was, kon ik voelen hoeveel pijn de open wond van de Ieren en Noord Ieren en de eeuwigdurende oorlog doet. Op Cupar Way, waar de langste peace wall van vijf kilometer lang en acht kilometer hoog staat, staan om de haverklap provisorische gedenktekens van veelal jonge slachtoffers tussen de kleurrijke beschilderde platen. Het contrast kan niet groter zijn en de stilte door het gebrek aan enige persoon is oorverdovend.
Gelukkig is er nu een nieuwe generatie opgestaan vanuit beide achtergronden, die in plaats van muren bruggen wil bouwen. Die in plaats van oorlog, vriendschappen wil maken. En die in plaats van vechten om het verleden, willen vechten voor hun toekomst. Dit column is een ode aan de liefde voor en de kracht van vriendschappen.
![](https://klassepost.nl/wp-content/uploads/2024/02/image.png)
Peace wall, Cupar Street, Belfast, Noord Ierland. Februari 2024. Door: Yashwanti Puar
Avondklok en vriendschap
De nieuwe generatie bruggenbouwers bestaat uit een groep jongeren die zowel een katholieke als een Britse achtergrond hebben. Ze zitten op verschillende scholen, gaan naar andere sportverenigingen en komen eigenlijk nooit met elkaar in aanraking door de grote scheiding tussen de twee groepen. Door het Empowering Young People Programme, kwamen de jongeren toch met elkaar in contact. In dit programma ondernamen ze verschillende activiteiten, waardoor ze vrienden werden. Maar helaas moesten ze snel alweer afscheid nemen, omdat sommigen eerder naar huis moesten om voor het sluiten van de poort thuis te komen. Daar willen ze nu van af.
Daarom zijn de jongeren een campagne gestart, zodat de ijzeren poorten voor voetgangers niet om 18.30 uur maar om 19.30 uur sluiten. De zestienjarige Tia, die opgroeide in een Iers gezin, geeft aan: “Obviously the older generation went through a lot and there are still problems with peace in parts of the city, but our message is to change those attitudes, and the walls and gates can be a barrier to that.” De zestienjarige protestantse Aiden vult haar aan: “We’re the new generation and I think it’s our job to educate people who maybe have these prejudices about people on the other side of the gate.”
De zeventienjarige Nadia van het katholieke West Belfast en de achttienjarige Katie-Louise, die op de bekende Britse Shankill Road woont, zijn vrienden geworden door het project. Zij kijken langs de door hun ouders en de samenleving doorgegeven vooroordelen van beide zijden en proberen de stigma’s te doorbreken voor toekomstige generaties. “I honestly think the gates and walls just being there can create this stigma that we shouldn’t like people on the other side and it’s not right”, aldus Nadia.
Overwinning
Om hun actie kracht bij te zetten hebben de jongeren ervoor gekozen om bepaalde poorten die ’s nachts dicht gaan en de wijken van elkaar scheiden, te verven. Nu staan de hekken niet meer vol met tekeningen die geweld en wraak oproepen, maar juist vrede aanmoedigen. Nu zijn de teksten als ‘dood aan de Ieren’ of ‘weg met de kolonisten’, ingeruild voor boodschappen als ‘you are loved, you are welcome’ en schilderingen van de vredesduif.
Muurschildering van Ierse nationalisten. Belfast, Noord-Ierland. Februari 2024. Door: Yashwanti Puar
Gelukkig heeft al dat actievoeren geholpen. De gemeente heeft in augustus vorig jaar besloten dat de wandelpoorten een uur later sluiten, zodat Tia nog een uur langer met Aiden kan afspreken en Nadia in een workshop met Katie-Louise kan kletsen.
Ierse en Noord-Ierse jongeren van het project. Bron: Active Communities Network. Bron: https://www.bbc.com/news/uk-northern-ireland-66317266
Het is dus de jonge generatie die bewijst dat vriendschap zelfs de heftigste en meest ingrijpende oorlogen en conflicten kan overwinnen. Dat ze ondanks hun verschillende families, hun nek uit durven te steken voor zichzelf en een ander. Als jongeren dat kunnen, dan moeten de volwassenen dat al helemaal.
![](http://klassepost.nl/wp-content/uploads/2023/02/yashwanti.jpg)
Average Rating