Nu het weer de betere kant op gaat, adviseer ik iedereen om vooral lekker buiten te spelen, de natuur te (her)ontdekken en zo min mogelijk achter een beeldscherm te gaan zitten. Maar als het toch minder aantrekkelijk wordt deze zomer om de deur uit te komen, of je gewoon even een rustdag nodig hebt, dan raad ik je aan om vooral deze serie te kijken, The Capture (seizoen 1 en 2).
The Capture
In een tijd waarin kunstmatige intelligentie steeds meer kan en invloed krijgt, deep fakes steeds lastiger te onderscheiden zijn van echt en het daarom alsmaar moeilijker wordt om te vertrouwen op wat je ziet, laat The Capture zien dat het allemaal nóg een stapje verder kan dan je denkt en hoopt. De Britse thrillerserie gaat over rechercheur Rachel Carey (sterk gespeeld door Holliday Grainger) die videomateriaal gebruikt om een zaak op te lossen. Wanneer ze beter én vooral kritischer kijkt naar wat er daadwerkelijk te zien is op de camerabeelden, komt ze erachter dat de livebeelden van de camera’s op straat niet kunnen kloppen. Dat brengt haar op het idee om, zoals het een echte detective betaamt, om te achterhalen wat er precies met de beelden aan de hand is.
Zo komt ze er langzamerhand achter dat het systeem van beveiligingscamera’s in de Britse hoofdstad gebruikt wordt, maar je mag gerust zeggen, misbruikt wordt door ‘de overheid’. Wie dat precies zijn en hoe dat precies werkt, kan je zien in de serie, maar dat de serie je aan het denken zet is zeker. Het gaat namelijk niet per se om de paranoia die vaak ontstaat bij mensen als het gaat om kunstmatige intelligentie, deep fakes en algoritmes, maar om wie er exact meekijkt, welke macht deze heeft en er wat precies mee kan doen.
Gebruikt/misbruikt.
Als je bent opgegroeid met een smartphone in je hand, ben je waarschijnlijk vaak argeloos geweest als het gaat om het delen van foto’s en video’s. Vele foto’s destijds zijn in de oneindigheid van het internet terechtgekomen, maar tegenwoordig wordt alles gefilterd, gelabeld en opgeslagen. Niet alleen dat wat je vreselijk zou vinden als het rondslingert op het net, maar ook de ‘alledaagse’ en minder heftige foto’s. En dan niet alleen de foto’s, maar ook audio, stemmen en bijbehorende geluidsopnames kunnen een bepaald gevaar met zich meebrengen als het in met voorbedachten rade wordt gebruikt. Dat al die verschillende foto’s, beelden en camera’s voor allerlei doeleinden misbruikt kunnen worden, dat suggereert de serie op een spannende, intrigerende en realistische wijze.
Daarnaast werpt de serie een aantal vragen op die geweldig zijn voor een intelligent filosofisch debat of, als je het aandurft, tijdens een familiediner. Zo stelt de serie impliciet de vraag of bewakingscamera’s in openbare gebouwen en op straat er zijn om ons veilig te houden of dat ze eigenlijk een gevaar vormen. En als je op straat niets verkeerd doet en je dan waant in Argeloosheid (ofwel ‘Argusloosheid’), hoe erg is het dan als de overheid jouw gegevens verzamelt?
Kritisch
Voordat je toch wel in de paranoia schiet, alle elektronica de deur uit doet en verhuisd naar een hutje op de hei; de serie biedt soelaas voor doemdenkers. Detective Carey weet achter ‘de waarheid’ te komen daar rationeel te blijven, pragmatisch en vooral kritisch te zijn. Alleen moet ze wel slim omgaan met wat ze weet en aan wie ze dat deelt.
Dus hoe je ook om wil gaan met de toekomstige technologie, die nu toch niet meer zo futuristisch lijkt, onthoud dat je met kalmte, inzicht, kennis en een kritische houding verder kan komen dan je denkt. Of je het daarmee wint van ‘het systeem’, dat is dan weer een andere vraag.
The Capture bestaat uit een goede en bekende cast en beide seizoenen zijn te zien op NPO Plus.
![](http://klassepost.nl/wp-content/uploads/2023/02/yashwanti.jpg)
Average Rating